علی نسیم بهار

علی نسیم بهار...

چيزي شبيه چشم تو كم دارد اين غزل

باور كن از نبود تو غم دارد اين غزل

اصلاً خيال كن كه تو جاي مني ببين،

با پاي بسته شوق حرم دارد اين غزل

اين واژه هاي تشنه به خونخواهي تو خاست

از قافيه بپرس، علـــــــم دارد اين غزل

بين الحَ....مين كه نام تو بردم قلم گريست

دستش بگير حسِّ قدم دارد اين غزل

مشك تو ريخت،شاعري از غصّه آب شد

از اشك چشم اوست كه نـــــــم دارد اين غزل

معناي آب، حضرت باران، خودت بگو

وقتي به نام تست، چه كم دارد اين غزل...

علی نسیم بهار...

ميلادِ نور و رحمتُ للعالمين، رسيدانوارِ فيضِ حضرت ِحق، شاهِ دين رسيدالشمسُ والضحي، همه وامانده در سكوتخورشيدِ لايزالِ يقين، بر زمين رسيدسبعُ المثان و سوره ي ياسين و مرسلاتبرسور پر سرورِ تو ، بارانِ سين رسيدبر مومنانْ رئوف و به كفّار سختگير دين مبين و اعلم بالمهتدين رسيداي آشناي درد، بهارت خجس علی نسیم بهار...ادامه مطلب

من با كسي به جز تو نمي مانم، هر چند رفته اي و نميدانم/آيا به مور هم نظري داري؟ اي پادشاه ملك سليمانم...شعرم براي توست كه جان دارد، شعري براي واژه ي مردم نيست/ باور مكن كه دست زدامانت، بردارم اي ستاره ي پنهانماينجا هواي عشق پريشانست،اينجا بهار بي تو نمي آيد/من بي تو سالهاست كه در شعرم، درگير طعنه ها علی نسیم بهار...ادامه مطلب

بر ماجراي عشقمان بي شك نشيند گرد/از بي تو بودن هاي تلخِ مبهمِ دلسرد

سختست در خود بشكند مردي غرورش را/مشتي غرور له شده در سايه ي اين مرد

اينجا غزل، آرامشش را درد ميگيرد/ حرفي بزن ، آرامشي پيدا كند اين درد

تو رفته اي اما نگاه مردم اين شهر/ آوار غم را بر دلم، ويرانه تر مي كرد

دارم به ايمان ميرسم سرماي اين شب را/ خورشيد من، قيد غروبت را بزن برگرد

علی نسیم بهار...