غروب

بر ماجراي عشقمان بي شك نشيند گرد/از بي تو بودن هاي تلخِ مبهمِ دلسرد

سختست در خود بشكند مردي غرورش را/مشتي غرور له شده در سايه ي اين مرد

اينجا غزل، آرامشش را درد ميگيرد/ حرفي بزن ، آرامشي پيدا كند اين درد

تو رفته اي اما نگاه مردم اين شهر/ آوار غم را بر دلم، ويرانه تر مي كرد

دارم به ايمان ميرسم سرماي اين شب را/ خورشيد من، قيد غروبت را بزن برگرد

علی نسیم بهار...