او نیامد...

دیشب به لبها تکیه زد جان، او نیامد

خواب از شب چشمم پریشان، او نیامد

از تو چه پنهان تا سحر در انتظارش

یادش گرفت از سینه ایمان،او نیامد

یک کوچه آن سو تر دلش در دست مردی

با خنده می گفت ای پسر جان او نیامد؟!!!!

من مطمئنم راست می گوید، خودش گفت

عمریست چشمم سوی گلدان، او نیامد

میگفت می آید به همراه «گل نی»

همدرد من ،نی شد گلستان، او نیامد....

علی نسیم بهار...