فراتر از معجزه...

به بخت ما كه رسيدي ، همين كه «ما» گشتي

چوغنچه -لال زبانت-، چو لاله واگشتي

هميشه وقتِ خداحافظي، تنت مي مرد،

چه شد، به كشتن اين خلق بي حيا گشتي؟...

تو چشمه بودي و بر چشم آرزومندان

به لابه هاي فريبنده ات ، بلا گشتي

خلاف ِ مردمِ معصومِ ساكنِ چشمت،

به خونِ خلق نشستي و ناخدا گشتي

و دست هاي تو ، از معجزه، فراتر بود

همين كه دست گرفتيمت، اژدها گشتي....

علی نسیم بهار...